Het leven in een yurt - een korte impressie

Sinds augustus 2020 vertoeven we in een Mongoolse tent, ook wel een 'yurt' of 'ger' genoemd, op een stukje weide die we delen met biologische dubbeldoelkoeien. De plek is een oase van rust, groen en leven en we voelden ons hier al snel thuis!

Wij, 'yurtels' Milena & Elias, geven jullie graag een korte impressie van ons bestaan...

De brandende kachel geeft alvast genoeg warmte op de eerste frisse herfstdagen.
Thuiskomen in de yurt = het dragen van mijn salopette!
We worden regelmatig getrakteerd op wondermooie zonsop -en zonsondergangen.
Donkergrijze wolken vergezellen onze enige spiegel des huizes.
Yurtel Milena straalt van geluk!
Een shelter biedt ons wat schaduw en verfrissing tijdens warme zomerdagen.
Eén van de eerste kliekjes bij onze nieuwe woonst in augustus 2020.

Ons leven loopt hier een pak trager vergeleken met onze vorige woonsituaties. Er wordt veel meer energie gestoken in dagdagelijkse handelingen zoals drinkbaar water halen, (buiten)afwassen, (buiten)naar toilet gaan, douchen (buiten of op de boerderij), hout verzamelen en klieven, de kachel aansteken, de was doen (in een nabij gelegen wassalon),... Het zijn deze dagdagelijkse dingen die veel meer voldoening geven dan slechts op een knopje te hoeven drukken van een machine om in korte tijd resultaat te hebben.

Ook het buiten-leven doet enorm veel deugd. We staan veel meer stil bij de natuurfenomenen en voelen ons meer verbonden met onze omgeving.


Onze yurt van zo'n 7m diameter biedt net genoeg plaats voor alle spullen die we nodig hebben om ons thuis te voelen. Naar de yurt verhuizen betekende ook óntspullen en clichés zijn er om bevestigd te worden, maar dat deed heel veel deugd. We komen hier niets tekort. Als er dan toch zaken waren die geen plekje vonden, dan stockeerden we deze op de zolder/logeerkamer van onze ouders.


Patrijzen gespot!
Bella de koe komt even gedag zeggen.
Jelske is een onmisbaar lid van de 'yurtel-familie'.
De koeien houden ons gezelschap tijdens de Corona-lockdown.
Het centrale deel van de yurt wordt af en toe omgetoverd tot tijdelijk droogsalon.
Wanneer plots vele rupsen van het koolwitje beschutting zoeken in de yurt.

We hadden tot kort voor onze verhuis geen flauw idee hoe het leven in een yurt zou verlopen. Gelukkig verliep de overgang vrij natuurlijk en organisch zonder al te veel problemen. Ondertussen kunnen we zeggen dat we ons goed hebben aangepast aan het yurt-leven. Op onze vele vraagtekens over het yurt-leven in het begin hebben we uiteindelijk uit ondervinding antwoorden gevonden. Nu krijgen we vooral vragen van anderen over onze manier van leven. Hieronder geven we enkele FAQ's en onze antwoorden:

- Is het niet koud in de winter? --> Helemaal niet! Ons kacheltje verwarmt de ruimte in geen tijd tot een gezellige 22°C. 's Ochtends kan het lekker fris zijn binnen, maar daar worden we lekker wakker van.

- Hoe hebben jullie elektriciteit? --> De 2 zonnepanelen en de 2 leefbatterijen geven net voldoende energie om in de zomer een koelkast, enkele lampen, af en toe een mixer, oplaadtoestellen en een wifi-router van stroom te voorzien. In de winter vervangen we de koelkast door enkele bakken die buiten in de frisse winterlucht staan, is het even geen gemixte soep of milkshake meer en maken we het gezellig met kaarslicht.

- Hoe koken jullie?

--> Op bijna elk moment van de dag staat er een fluitketel met water op de kachel zodat we altijd warm water hebben voor thee, kookwater of afwaswater. Daarnaast proberen we zoveel mogelijk te koken op de kachel als deze aanstaat. Het heeft zoveel charme! Daarnaast hebben we een gasvuur dat werkt op propaangas. Om de zoveel tijd moeten we de fles (die buiten de yurt staat) vervangen.

- Is het niet te donker in een yurt? --> We hebben het geluk een yurt te hebben met 2 grote (dubbelglazige) ramen naast de voordeur. Deze ramen en de plexiglazen koepel in de nok van het dak geven ons alle daglicht dat we nodig hebben. Ook enkele kamerplanten groeien hier weelderig zonder problemen.


- Lukt dat om samen te leven in slechts één ruimte?

--> Enerzijds is het heel praktisch omdat alles binnen handbereik ligt. Je hoeft geen trappen op en af, geen deuren te openen of geen 1001 hoekjes uit te pluizen op zoek naar wat je even kwijt bent. Anderzijds is het best wel een uitdaging om met je partner zo dicht opeen te leven. Het is een kwestie van goede afspraken te maken en elkaar de ruimte te geven als we daar nood aan hebben. Wij hebben in ieder geval het gevoel dat we dichter naar elkaar zijn toegegroeid.


- Hebben jullie stromend water?

--> We hebben geen stromend water. We halen ons drinkbaar water bij de boerderij zo'n 300m verder. Met drie 10-liter bidons voorzien we ons van drinkbaar water om te drinken, koken en tanden te poetsen voor zo'n 2 à 3 dagen. Met één 20-liter bidon en één 35-liter bidon kunnen we gemakkelijk een week verder voor de afwas, buitendouche,.... Voor ons composttoilet hebben we geen water nodig. Kort uitgerekend komen we dus toe met ongeveer 30 liter water/dag/2 personen (de douchebeurten op de boerderij buiten beschouwing gelaten). Vergelijken we dit met de 200 liter water/dag/2 personen voor de gemiddelde Belg, dan kunnen we met trots zeggen dat onze watervoetafdruk minimaal is! (Hierbij rekenen we even niet het water dat nodig is voor de productie van ons eten, kledij, etc.). Een grote regenton vangt regenwater op waarmee we de planten en dieren water geven.


Samen een tukske doen...
Dineren met zonne-energie.
Het ochtendlicht vanuit ons beddeken.
Zondagse boekweitpannenkoeken vers vanop onze stoof.
De twee ramen en de klapdeurtjes met vliegengaas zorgen voor veel lichtinval overdag.
Praktisch keukenlicht met weinig verbruik.
Een blik op onze buitenafwasplek.
'T bloemeke neemt een warme regendouche dankzij 't zonneke.
De gezonde buitenlucht brengt de creativiteit in ons naar boven.
Het luilekkere, onbezorgde poezenleven van Jelske.

Het wonen in een yurt laat ons voelen hoe sterk we verbonden zijn met de natuur en onze omgeving. We zijn ons veel meer bewust van de seizoenen, de natuurlijke rijkdommen en het leven van dieren/planten. De ronde vorm van de tent geeft een gevoel van rust en eenvoud en voelt heel natuurlijk aan. We kunnen veel meer aarden door zo laag bij de grond te leven en de natuurlijke materialen (hout, vilt, katoen) waaruit de yurt grotendeels bestaat geeft een warm en authentiek gevoel.


We zijn heel dankbaar dat we op deze plek mogen leven en hopen anderen te mogen inspireren met onze levenswijze. Hopelijk wordt het leven in een yurt in de toekomst wat meer aanzien als een volwaardige, alternatieve vorm van wonen waar niet enkel wijzelf maar ook de natuur baat bij kan hebben!


Eerste zonnestralen van de dag vallen op onze zonnepanelen, een dankbaar moment.
Soezende Jelske op haar vaste plek onder ons bed.
Gelukkige yurtels in Corona-tijden.
Er is er één jarig, hoera, hoera...!
Yoga in de keuken, living en slaapkamer tegelijk.
De ochtendkudde... een vertrouwd beeld van wonderlijke rust.
Poes in ochtendgloren.
Kippenhok 'under construction'.
Always look on the bright side of life...
De avond valt en Grootmoeder Maan komt piepen.
Gas, gas, gasgasgasgas...! Tralalalalala
De enige hoeken aan een yurt.
Picknicken in de tuin.



934 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven