Blauwe reiger
Ardea cinerea

Hoe zie ik eruit?
 

  • Ik ben een slanke, grote vogel met een lange nek en lange bruine steltpoten die tijdens het vliegen achter mijn lichaam uitsteken terwijl ik mijn nek ingetrokken houd.
     

  • Met mijn gele, stevige dolksnavel vang ik mijn prooi.
    Hoewel ik blauw ben volgens mijn naam, heb ik eerder een grijs verenpak met zwarte vleugeleinden.

     

  • Op mijn witte, slanke nek bevinden er zich enkele zwarte lengtestrepen.
     

  • In het begin van het broedseizoen kleurt mijn snavel een beetje rood en heb ik enkele sierlijk hangende zwarte kopveren. 
     

  • Boven mijn oog heb ik een herkenbare zwarte streep. 

33743142008_d226da6593_o.jpg

Foto: (c) Paul Schrama

8394381049_fb4f9c1d77_o.jpg

Hoe klinkt mijn lied?
 

Tijdens het vliegen durf ik wel eens de hele buurt bijeen te roepen met mijn luide, galmende roep “fraaaaank” of “”kah-AHRK”.

 

Ook in mijn broedkolonie communiceer ik luidkeels met mijn buren via een divers gekekker of gekrijs. 

Blauwe reiger
00:00 / 00:25

Bron: www.xeno-canto.org/444038 door Karl-Birger Strann

Foto: (c) Willem de Wolf

Wat eet ik?
 

Mijn dolksnavel is speciaal ontworpen voor het vangen van glibberige vis. Als een standbeeld sta ik langs de kant van een sloot of gracht te wachten tot een vis voorbij komt gezwommen, tot ik die plots uit het water pluk. Ik ben niet kieskeurig en naast vis lust ik ook wel kikkers, padden, mollen, wormen, reptielen of zelfs kleine vogels, ratten en wezels.

Waar leef ik?
 

Ik broedt met vele anderen in een kolonie, hoog in de bomen, meestal in de buurt van een meer of grote vijver. Gezien ik vooral vis eet, kan je me vaak langs een sloot of gracht zien speuren naar vissen. Vroeger was ik een schuwe vogel, maar tegenwoordig kom ik zelfs vaak in steden of dorpen voor waar ik mijn kostje tussen het vuilnis of in een parkvijver bijeen scharrel.

50583720011_2b6ccddbeb_o.jpg

Foto: (c) Dennis Stronks

Wist je dat?
 

Ik ben goed in wiskunde, want als je eens een vis probeert te pakken te krijgen van bovenaf in het water, dan zal je merken dat dit niet zo simpel is. Dat komt door de breking van het water waardoor de vis zich net wat verder bevindt dan je denkt te zien. Het is een ware kunst, maar gelukkig oefen ik eerst veel met takjes en andere voorwerpen.